Anotações, resumos, trabalhos, provas e exercícios de Espanhol de Ensino Médio

A narrativa galega, após a lenta recuperação do galego na década de 50, viu um florescimento significativo a partir dos anos 60.

E. Blanco Amor (1897–1979)

Autor de 2 novelas e 1 livro de contos.

• A Esmorga (1959)

  Iniciou o camiño da renovación da narrativa galega. Considerada a primeira novela de realismo social. Ambientada no espaço urbano de Santiago de Compostela (Auris). Centra-se na problemática das classes mais desfavorecidas, com presença de pobreza, fome e violência. Uso constante do perspectivismo. Narrador em primeira pessoa e serve-se da linguagem popular.

• Pessoas ao Longe (1972)

  Mais longa. Conta a história de uma família de Santiago de Compostela com o passar dos séculos. Uso de pluriperspectivismo (vários personagens

Pronome SE: Pronome persoal

Reflexivo: verbos pronominais conxugados en 3ª persoa que só admiten construción reflexiva. O neno queixase.

Verbos que varían de significado según sexan ou non pronominais: Hoxe acordaron cedo / Hoxe acordáronse cedo de que era teu aniversario.

Pasiva reflexa, impersonais e recíprocas.

SE como conxunción

Completiva: Quero saber se rematastes.

Comparativa: Chegou tan canso como se viñese andando.

Condicional: Irei á praia se me dá tempo.

QUE como pronome

Pronome relativo, interrogativo ou exclamativo.

QUE como conxunción

Completiva: Din que cada vez se controla máis iso.

Causal: Vitor vai vir, que me chamou.

Final: Avisoume que lle trouxese a louza.

Disxuntiva: Que acepte, que non acepte.

Locucións conxuntivas: en

Cando comeza a Guerra Civil, Galiza queda axiña baixo o dominio dos sublevados e inicíase unha forte represión xeneralizada. Algúns dos máis destacados galeguistas pagárono coa vida (Alexandre Bóveda, Ánxel Casal), outros con expedientes (Otero Pedrayo) ou cárcere (Carballo Calero) e os máis afortunados co exilio (Castelao). Todo o esplendor anterior queda reducido ao silencio, e durante os primeiros anos da ditadura son os intelectuais do exilio americano os que manteñen viva a cultura galega creando editoriais, revistas, programas de radio... A capital da cultura galega é agora Bos Aires, con figuras como Castelao, Rafael Dieste, Luís Seoane, Blanco Amor... O galego convértese nunha lingua inferior, que só se utiliza coa familia

A Guerra Civil e a consecuente ditadura franquista (1936-1975) supuxeron o desmantelamento do sistema literario galego en Galicia. A maior parte da actividade literaria estaba concentrada en México e Bos Aires. Nesta última cidade, os exiliados entraron en contacto cos emigrantes antes da sublevación militar e comezaron a impulsar revistas, libros e reimpresións para intentar manter viva a nosa cultura.

As características da literatura galega do exilio, derivadas do seu contexto e das súas dificultades, serán o compromiso galeguista, a auxe da poesía cívico-social, a mestizaxe e o cosmopolitismo, que engaden elementos temáticos e estilísticos novidosos.

Poesía

Luís Seoane: polifacético (máis coñecido como pintor), en Bos Aires...

A morte de Franco en 1975, o fin da ditadura, a Constitución democrática de 1978 e o Estatuto de Autonomía de 1981 enmarcan a nova situación legal do galego neste período. En España recoñécese a realidade plurilingüística e en Galiza o galego é lingua cooficial. En 1984 crearonse a Radio e a Televisión públicas de Galiza, que fomentaron o uso do idioma a través das súas emisións. Ademais, outras leis aprobadas no Parlamento Galego inciden directamente na consideración da lingua, entre elas a Lei de Normalización Lingüística de 1983, que pretende garantir e regular o uso do galego na nosa comunidade.

A pesar de toda esta protección legal, a realidade indica que en moitos ámbitos estamos lonxe de conseguir os obxectivos normalizadores....

1. Os pobos prerromanos da Península Ibérica

Pobos do centro e do leste peninsular. Recibían menores influencias dos colonizadores e neles detéctanse influencias de pobos orixinarios de Europa, como os celtas. Foron denominados polas fontes romanas como celtas ou celtíberos. Os pobos máis próximos á área ibérica (para ser máis concretos no alto Duero e no Sistema Ibérico) son os propiamente celtíberos (arévacos, lusones, pelendones, etc.). Ademais de celtíberos atopamos lusitanos, vacceos...

Nuns predominaba a actividade agrícola, noutros a gandaría. Atopamos pouco desenvolvemento da artesanía e do comercio. Dominaban a metalurxia do ferro e, en ocasións, atopamos núcleos de poboación fortificados (Numancia).

2. Conquista

Detalhes do conflito entre liberais e absolutistas durante o reinado de Fernando VII

O reinado de Fernando VII (El Deseado) foi marcado pelo enfrentamento entre absolutistas e liberais.

1ª. Restauração do absolutismo / Sexênio absolutista (1814-1820)

Após a assinatura do Tratado de Valençay (fim da Guerra da Independência), Fernando VII regressou à Espanha em 1814 e restaurou a monarquia absoluta, anulando a Constituição de Cádiz. No entanto, apesar da perseguição e da repressão contra liberais e afrancesados, continuaram as tentativas de restabelecer a Constituição de 1812, como forma de tirar o país das decisões desastrosas e das constantes mudanças de governo de um rei que não soube enfrentar os problemas econômicos e políticos...

Evolución do Galego Cara ao Estándar

O galego popular coincide co Rexurdimento, cando o galego se introduce na escrita pero os seus cultivadores non teñen formación e empregan unha lingua moi dialectalizada.

O galego enxebrista: búscase a unificación supradialectal e diferénciase totalmente do castelán.

O protoestándar: créase unha nova norma máis simple e inténtase superar os usos esaxerados da etapa anterior.

O estándar: o galego é a lingua cooficial de Galicia, emprégase en ámbitos onde estivera vetado e é a lingua da administración, o ensino...

Nos comezos do século XX vaise producir a primeira proposta de normativa polo SDEG, pero xa no século anterior apareceran as primeiras preocupacións formais e lingüísticas polo...

Romance a San Jerónimo

5.1 Cronología: No se puede olvidar que Sigüenza fue el primer autor en publicar, en 1595, la primera obra sobre la vida de San Jerónimo.

5.2 Contexto: Podemos pensar que esto se diera en las mismas fechas en las que se recogían obras sobre San Jerónimo, llegando Sigüenza a dedicarle un poema.

5.3 Autoría: Es necesario retroceder a poemas anteriores para reconocer que se trataba de una composición de Fray José de Sigüenza, apareciendo la referencia “del mismo” en el poema.

5.4 Temática: Aquí aparece reflejada una visión muy concreta del santo. No olvidemos que tiene un carácter popular.

5.5 Medio de difusión: Este poema está pensado para un público que ya entendería las claves. No estaba pensado para...

Substrato, Adstrato e Superestrato

1. Substrato: Chamamos substrato à influência de uma língua nativa ou indígena sobre outra língua implantada no mesmo território.

2. Adstrato: Falamos de adstrato para nos referirmos à recíproca influência entre línguas vizinhas ou que convivem num mesmo território.

3. Superestrato: (línguas germânicas/árabes) Chamamos superestrato à influência exercida sobre uma língua autóctone por uma língua invasora que desaparece ou não é adotada ante a firmeza da língua autóctone.

Período Pré-romano

O substrato pré-romano é o conjunto de traços que deixaram as línguas autóctones pré-romanas, que iria influenciar notavelmente o peculiar acento do latim empregado nas distintas zonas da Hispânia....